เมื่อเช้าตื่นขึ้นมาตอน 8.30 น.เป็นปกติ( ช่วงน้ำท่วม ) แต่ความรู้สึกกลับไม่ปกติเหมือนทุกวัน มันบอกไม่ถูกอารมณ์ เหมือนคนจิตตก ความคิดมันกระเจิดกระเจิงบอกไม่ถูก มองตัวเองบนที่นอน ได้แต่ถามตัวเองว่า " ชีวิตฉันจะเป็นอย่างนี้อีกนานใหม ? " คนมันเคยไปนั่นมานี่ เคยทำงาน เคยคุยกับผู้คน แล้ววันนี้ ! ทำไมชีวิตอยู่แต่บนบ้านและบนที่นอนมาเกือบ 2 อาทิตย์แล้ว โอ้แม่เจ้า ! จะบ้าตาย
ตัดสินใจกินยานอนหลับไปอีก 2 เม็ด เพราะอยากให้มันหลับๆไปให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ตื่นมาอีกทีก็มืดแล้วก็จะได้ถึงเวลานอน อารมณ์นี้อยากให้เวลามันผ่านไปเร็วๆ เพราะเบื่อกับการติดเกาะเป็นอย่างมาก คนเคยพูด เคยคุย เคยไปไหนมาไหนคล่องตัว แล้ววันนี้สิ่เกิดไรขึ้นกับฉันวะ !
หลังจากสลบไสลด้วยฤทธิยา ตื่นมางัวเงีย นั่งบนที่นอน ( อีกนั่นแหละ ) แต่รอบนี้มาแปลกแฮะ ! ความรู้สึกหลังจากตื่นขึ้นมาตอนบ่ายสองโมง อยู่ๆความคิดมันเป็นบวก เพราะมานั่งทบทวนดูทำไมเราถึงไม่ทำเวลาช่วงน้ำท่วมให้เป็นประโยชน์ ไม่รอช้ารีบอาบน้ำให้ตาแจ้ง กินข้าวให้มีแรงแล้วเริ่มตั้งหน้า ตั้งตา ทำ SEO เว็บตัวเองทั้ง 3 เว็บ เพราะมาเช็คอันดับเริ่มถดถอย ! ไม่ได้การหูตาแหกขึ้นมาทันที และนั่งทำงานทั้งวัน ซึ่งมันก็ช่วยคลายความเครียดออกไปได้มาก ไม่ทำให้แบมฟุ้งซ่าน และดีซะอีกที่เราใช้เวลาช่วงนี้ในการทำเว็บ เพราะมันทำให้มีสมาธิมาก ไม่ต้องคอยรับโทรศัทพ์จากที่ทำงาน ไม่ต้องคอยตอบคำถามลูกค้า ไม่ต้องเสียเงินไปไหนมาไหน และก็อีกสารพัดสารเพจะทำให้เสียประสาท
แต่แบมก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่น้ำมันจะลดลง...แต่ที่แน่ๆวันนี้นั่งทำงานทั้งวันและดีใจที่มีเพื่อนๆพี่ๆในไทยเสียวคอยโทรหาให้กำลังใจกันสุดฤทธิ์ ก็อยากจะบอกว่าขอบคุณทุกคนมากๆค่ะที่คอยอยู่เป็นเพื่อนกันไม่ทิ้งกันถึงแม้ว่าแต่ละคนจะเจอเหตุการณ์วิกฤตินี้เหมือนกัน แบมเชื่อว่าไม่นานมันจะผ่านพ้นไปด้วยดี
