และเมื่อถึงเวลาเอาข้าวมาให้หมา...แบมก็นั่งโฟมเป็นคุณนายตามปกติ ซึ่งพี่ชายก็เดินลากโฟมเป็นปกติโหยเอาข้าวไปให้แทบจะไม่ต้องตักไปวางให้กินเลย พี่เค้าเอาปากมารอที่ตะหลิว ประมาณว่าหยอดเข้าปากตรูเลยก็ได้!!!!
เรื่องมันไม่ระทึกเท่า...ตอนขากลับโห้ยยยยย เราก็นั่งชิว ลมเย็น โยกไป โยกมา ปล่อยอารมณ์ไปตามน้ำหวิวๆ แต่อีพี่ชายเจ้ากรรม มันทำอารมณ์สะดุดซะนี่ หันมาทำหน้านิ่งๆ เนียนๆ แล้วพูดว่า "แบมดูงูสิ่" โหยอีบ้า !! จาเรียกตรูทามมัยวะ ถ้าไม่เรียกก็จะไม่เห็น เมื่อไม่เห็นก็จะไม่คิดไรไง...นี่มีการสะกิดเรียกให้ดู แล้วขอโทษนะ แทนที่งูว่ายน้ำผ่านหน้าแล้วคุณชายจะหยุดเดิน ปล่าวเล๊ย ! ยังเดินตรงไปหามัน โอ ! แม่เจ้า บ้าไปแล้ว อีเรานี่นั่งตัวสั่นยังกะคนเป็นไข้ แต่พี่เรากลับเดินลากไปหามัน !
แล้วอีกเช่นเคย ทำหน้านิ่งๆ น้ำเสียงเรียบๆ แล้วพูดว่า "เราไม่ทำเค้า เค้าก็ไม่ทำเรา เค้าตัวเล็กกว่าเรา เค้าต้องกลัวเราสิ่ " นั่งนึกในใจโอ๊ย มรึงจะมาเป็นพ่อพระอะไรตอนนี้วะ ! แล้วก็ยังลากเราต่อไปจนผ่านมันไปจนได้ สุดท้ายถึงบ้าน วิ่งเข้าห้องน้ำก่อนเลยแบบว่ากลัวจนฉี่จะราดอ่ะ หุหุ วันนี้ระทึกโคตรอ่ะ
มาเขียนไว้ให้อ่านก่อนไป กำแพงเพชร ค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น